Father's Day

posted on 06 Dec 2009 20:49 by tigercry

 

 

 วันพ่อ

 

 ไปกินข้าวบ้านคุณตา พี่เอ้กับอุ้มขับ Jazz ดำมารับไป

 ระหว่างทางต้องคอยชะเง้อ ระแวง บอกทางตลอด เพิ่งรู้ว่าการนั่งรถมือใหม่หัดขับมันทรมานอย่างไร?

 วันนี้มีกับข้าววางเต็มโต๊ะน่ากิน อันได้แก่ อาหารอีกสานจากร้าน สุดแซ่บยโสฯ + ต้มยำกุ้งราคาถุงละ 280 บ.

 คุณตาบอกว่าเจ้านี้เด็ด!.   ไม่รู้ว่าที่เรามามาให้ความสุขกับแก หรือว่ามาผลาญเงินกันแน่ 

 เริ่มไม่แน่ใจ ;Z

 

ขากลับคุณตาให้หลวงพ่อทวดเก่าแก่ที่ท่านสะสมมาตั้งแต่หนุ่มๆ  กับหลานคนละองค์

4คน ก็ 4 องค์?  เป็นที่รู้กันว่าคุณตานั้นขั้นชื่อเรื่องหวงพระมากขนาดไหน

นาทีนั้นบอกไม่ถูก เฉยๆเรื่องพระ  แต่บางอย่างของสถานการณ์นี้มันทำให้เสือฯคิดถึงเรื่อง

ในวันที่เราแก่ชรา? ขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าเพราะอะไร

 เป็นเพราะอะไรกันนะ  ทำไมคนบางคนถึงได้ให้อะไรมากมายกับคนอีกคนได้มากมายขนาดนี้

 ถ้าวันนึงที่เราโตขึ้นเราจะเข้าใจรึเปล่า?  ....ได้แต่หวังว่าจะเข้าใจ มันจะคือ 'ความรัก' ใช่ไหมนะ?

 แต่คุณตาก็ไม่ได้เลี้ยงดูพวกเรามาอย่างใกล้ชิด ท่านจะรักเราตอนไหนวะ 

 หรือว่า...   มันเป็นธรรมดาที่คนเราจะต้องรักลูกหลานของตัวเองอยู่แล้ว

 

 เหมือนฉันกับเจ้ากาย ..

SDC1008811.jpg picture by jickadiez

ฉันรักหลานคนที่ 2 ในชีวิตคนนี้มาก (คนแรกถึงจะน่ารักแต่ไม่รู้สึกอะไรแบบนี้?)

บางทีฉันก็แปลกใจในกลไกของธรรมชาติ ในเรื่องของความรัก สายเลือด?

ได้แต่หวังว่าวัยและวันเวลาที่เติบโตขึ้นของฉันจะทำให้เข้าใจข้อเท็จจริงพื้นฐานของธรรมชาติอันนี้ไปเอง

ใช่มั้ย? 555555

 

ส่วนลูกๆ คุณตาให้ต้นไม้ที่แกใส่ใจปลูกเองไปคนต้นสองคน ป้าคนรองได้กล้วยไม้นั่นเป็นสิ่งที่แกรีเควสเอง    คนอื่นๆออกแนวเฉยๆ โดยเฉพาะแม่ที่ยืนยันมั่นใจจนฉันอยากจะเดินเข้าไปสะกิดว่ารับไปเถอะ กลัวคุณตาจะเสียใจน้ำใจเอา แกอุตส่าห์ใส่ใจดูแลปลูกมาอย่างดีนะ :X

 เท่านั้นยังไม่พอคุณตาให้พระพุทธรูปที่สวยมาก...                                                                                                                                 องค์ใหญ่มากและสวยมากจริงๆ ตอนแรกฉันเห็นยังคิดเลยว่าใครได้ไปวะ

 'อ๋อออ' พอแม่บอกให้ฉันไปอุ้มท่านมานี่ถึงกับเก็ท  

 ตัวองค์พระทำจากสัมฤทธิ์และเป็นพระพุทธโสธรองค์ประธานด้วย อืมม..  โชคดีจริงๆวันนี้

 ก่อนที่พวกเราจะปล้น!เอ้ย ขนสินน้ำใจที่คุณตามอบให้แก่เราติดตัวกลับบ้านกันไปมากกว่านี้ ฉันก็เห็นด้วยว่ามันได้เวลากลับสักที

ความจริงแล้ว..

ฉันอยากมาแค่ทำกับข้าวให้คุณตากินเฉยๆ มาปัดกวาดบ้าน ได้เห็นพวกแม่ๆเอามะลิมากราบท่านก็คงจะพอแล้ว

ฉันพูดเรื่องนี้กับแม่ และแม่ก็บอกว่า?

ไม่ใช่ทุกคนจะอยากได้ของที่แกสะสม/สมบัติ  แต่คุณตาเป็นแบบนี้

 แกเป็น working man มาตลอด แกคุ้นเคยและมีความสุขที่จะเปนผู้ให้มากกว่าเป็นผู้รับ

 และแกไม่ได้มีความสุข เวลาที่ลูกๆเอาเงินหรือของมาให้ คือไม่ใช่ว่าไม่อยากรับ แต่มันเหมือนกับว่า

 ไม่รู้สิ แกยังรู้สึกว่าแกมี power พอที่จะเลี้ยงตัวเองได้โดยที่ไม่ต้องรับความสงสารจากใคร?

 นี่เป็นความรู้สึกปกติของคนที่เป็นหัวหน้าครอบครัวทุกคนรึเปล่านะ?

 ด้วยเหตุนี้ฉันจึง'จำต้อง'เข้าใจสิ่งที่แม่บอกในที่สุด

 

  ในบางทีความกะโหลกหนาปัญญาทึบของฉัน ก็ทำให้ตัวเองแปลกใจอยู่เหมือนกัน ?

  หรือว่ามันเป็นสิ่งที่ผู้ใหญ่โตขึ้นแล้วลืมเลือนความรู้สึกละเอียดอ่อนไปแล้วกันแน่....

 

  คำตอบก็คือ  'ไม่รู้' และ 'ไม่แน่ใจ' ...

  

 

edit @ 6 Dec 2009 21:25:59 by TIGER CRY'

edit @ 6 Dec 2009 21:34:06 by TIGER CRY'

Comment

Comment:

Tweet